W miazdze wyróżnia się warstwę wewnętrzną, bogatokomórkową, i zewnętrzną, skąpokomórkową (tzw. warstwę Weila lub pas Weila). W warstwie Weila mają początek naczynia chłonne, które opuszczają ząb przez otwór wierzchołkowy i deltę korzeniową. W miazdze występują sploty naczyniowe i nerwowe (np. splot Raschkowa). Niektórzy wliczają do miazgi (jako dwie najbardziej zewnętrzne warstwy) warstwę odontoblastów oraz tzw. prazębinę (tworzącą się zębinę, dopiero co wytworzoną przez odontoblasty).
W przypadku chorób przyzębia w wyniku recesji dziąseł odsłania się korzeń anatomiczny, a więc korzeń kliniczny może być bardzo skrócony.
Próg kanału korzeniowego (limen canalis radicis dentis) jest to wystająca w obrębie kanału korzeniowego, blisko komory, część zębiny (np. na środkowym górnym siekaczu wystaje na ścianie dystalnej i mezalnej). Może stanowić przeszkodę przy zgłębnikowaniu i oczyszczaniu kanału.
Regulują przepływ krwi w naczyniach krwionośnych. Są to wypustki neuronów znajdujących się w zwoju szyjnym górnym. Są to nerwy bezmielinowe, włókna typu C, i są odpowiedzialne za słabo zlokalizowany, tępy ból.
Między warstwą Weila a odontoblastami, włókna tworzą gęsty splot pododontoblastyczny.
Erupcja (wyrzynanie) zębów mlecznych i stałych oraz eksfoliacja (wypadanie) zębów mlecznych zachodzi u każdego człowieka w określonym dla każdego zęba przedziale czasowym (dane przedstawiono w tabeli poniżej).
m-c – miesiąc, r. ż. – rok życia
Najczęstsząpotrzebny przypis chorobą zębów jest próchnica w skrajnych przypadkach może ona doprowadzić do ekstrakcji zęba. Leczenie próchnicy polega na usunięciu zakażonych tkanek i zastępowaniu ich materiałem zastępczym.
